Inner Peace – ปล่อยวางจิต

เสียงแห่งสมาธิ

“....มีสิ่งหนึ่งไร้รูปแต่สมบูรณ์แบบ มันคงอยู่มาก่อนที่จักรวาลนี้จะเกิดขึ้นเสียอีก มันสงบเย็น ว่าง วิเวก สถาพร ต่อเนื่องไปไม่สิ้นสุด ดำรงอยู่เป็นนิรันดร์ มันเป็นแม่ผู้ให้กำเนิดจักรวาลนี้ เนื่องจากไม่รู้จะเรียกมันว่าอะไรดี ข้าจะเรียกมันว่า “เต๋า” ก็แล้วกัน มันไหลผ่านทุกสรรพสิ่งจากข้างในทะลุข้างนอกแล้วไหลกลับไปสู่ต้นกำเนิดของทุกสรรพสิ่งนั้น..”

ในโลกนี้มันยากยิ่งนักที่จิตจะหลุดรอดเป็นอิสระ เหล่านักการเมืองและผู้ที่เรียกกันว่าศาสนบุคคลพูดพร่ำถึงอิสรภาพ มันเป็นคำที่ติดปากพวกเขา แต่พวกเขาระแวดระวังอย่างดีมาก ที่จะไม่ให้คุณได้เป็นอิสระ เพราะในทันทีที่คุณเป็นอิสระ คุณก็จะเป็นภัยต่อสังคม ต่อสถาบันศาสนา และต่อสิ่งทั้งหลายที่เน่าฟอนเฟะอยู่รอบๆตัวคุณอย่างแน่นอน...

ในโลกอันอ้างว้างนี้ไม่มีความรัก เพราะว่าความสุขและความปราถนามีบทบาทมากที่สุด แม้กระนั้นเอง เมื่อปราศจากความรักแล้ว ชีวิตประจำวันของคุณก็ไม่ได้มีความหมายใดๆ และคุณไม่อาจมีความรักได้ ถ้าไม่มีความงาม...

คุณรู้ว่าชีวิตคุณเป็นอย่างไร มันคือสงครามที่เริ่มขึ้นในทันทีที่คุณเกิด ตราบจนกระทั่งคุณตาย เป็นความขัดแย้งอันต่อเนื่องไม่จบสิ้น เป็นความพยายามบากบั่นอันไร้หวัง ไร้จุดหมาย นอกจากจะมีเงินมากขึ้น มีความสุขเพลิดเพลิน มีข้าวของมากขึ้น  นี่คือชีวิตที่น่าเกลียดและโหดร้ายในแต่ละวันของคุณ คุณก็รู้ดี แต่คุณก็กลัวที่จะปล่อยมันออกไป คุณจะต้องปล่อยมันไปเมื่อคุณตาย คุณไม่อาจต่อกรกับความตาย.