<p><strong>Öykü: Ömer Seyfettin - Bahar ve Kelebekler</strong></p><p><strong>Seslendiren: Yusuf Can Gökkaya</strong></p><p><br></p><p><strong>"Türk kadınları asla sevinç ve saadetten mahrum değildiler. Sevinç ve saadetten mahrum olanlar sizsiniz. Şimdiki kadınlar... Siz bozuldunuz. Siz büyükannelerinize benzemediniz. Ah biz... Gençken ne kadar mesut idik. Bütün meşguliyetimiz eğlence ve neşe idi. Bahar, şu arkamdaki bahar bizi sevinçten deli ederdi. Şimdi siz bunları görmüyorsunuz, siz bu zehirleyici kitaplar üzerine düşüyor, kabarıyor, soluyor, hırçın, berbat, tahammûl olunmaz bir mahlûk oluyorsunuz...</strong></p><p><strong>Genç kız gülümsedi. Büyükannesinin böyle hiddetli serzenişlerini her vakit dinler, bazen onun mûnakaşa ederdi. "Hiç siz okumaz mıydınız, büyükanneciğim?" diye sordu..."</strong></p>
