<p>Öykü: R. M. Rilke - Kalem ve Kılıç</p><p>Seslendiren: Yusuf Can Gökkaya</p><p><br></p><p>"Biz doğanın henüz kaba, söz dinlemez çocuklarının buram buram tüten demirci ocağının kızgın ateşi üzerinde tutulup, güçlü çekiç darbeleri altında dünya işlerinde kullanılacak yararlı nesnelere dönüştürülmemiz gerekiyordu. Öyle de oldu. Sen kılıç şeklini alıp kocaman ve sivri bir uçla donatıldın; ben de bir kalem olup ince ve zarif bir uca kavuştum. Bir işe soyunacağımız zaman ilkin pırıl pırıl uçlarımızı ıslatmamız gerekiyor. Sen kanla, ben yalnız mürekkeple."</p>
