JazzNotJazz – Concertzender | Klassiek, Jazz, Wereld en meer

Deze editie van JazzNotJazz is ter nagedachtenis aan Jan Pieter Overmars, programmamaker bij de Concertzender. Jan Pieter is 30 augustus 2025 overleden op 62 jarige leeftijd. Deze uitzending is samengesteld door zijn zoon Niels, waarmee hij samen het programma jarenlang maakte. In Memoriam: Jan Pieter Overmars, Gepassioneerde Jazzliefhebber en Inspirerende Radiomaker Track 01: Sonny Rollins, Grand Street Track 02: Harold Melvin & The Blue Notes & Teddy Pendergrass, Wake Up Everybody Track 03: Roberta Flack, Let Them Talk Track 04: The Staple Singers, The Weight Track 05: Michael Franks, How The Garden Grows Track 06: Stanley Turrentine, Sunny Track 07: Stevie Wonder, Isn’t She Lovely Track 08: Paul McCartney, Put It There Track 09: John Lennon, Beautiful Boy Track 10: Earth, Wind & Fire, September Track 11: Bonnie Raitt, Baby Mine Track 12: Stevie Wonder, As

JazzNotJazz is een programma waar uit 100 jaar jazz opnames, een unieke mixtape wordt samengesteld met zinvolle en soms weinig zinvolle weetjes. Het gaat ook om The Soul van Jazz, dus uitstapjes naar gelieerde stijlen worden zeker gemaakt. Er zijn onregelmatig terugkerende rubrieken, zoals “De Niet Platgespeelde Standard”, “Ellington Train Songs”, “Jazz Cameo’s”, “Keith Plays Miles”, “Jazz B4 ‘44” en “More is Better”. Deze uitzending wordt gevuld met slechts vijf tracks. Maar wat voor tracks en wat voor muziek :-)?! In ieder geval met vier keer een bassist in een hoofdrol. En ach, Prince neemt ook een nummer voor zijn rekening dus ook een alleskunner inclusief bas. Jaco Pastorius, Bill Laswell, Dave Holland, Charles Mingus & Prince! We beginnen met Weather Report met Black Market en één van onze favoriete tracks. En je kunt er eindeloos over discussiëren, maar Jaco Pastorius en Peter Erskine zijn waarschijnlijk toch wel het sterkste ritmetandem in de geschiedenis van dit gezelschap. Bill Laswell heeft in zijn enorme productieve carrière wel vaak gerommeld met namen van de groepen en albums. Als voorbeeld dit album. Als onderdeel van de serie Sacred System is dit van het album Nagual Site de track Derive. Eerder draaiden wij al een nummer dat ten tijde van het uitbrengen van In A Silent Way niet eens werd uitgebracht. In de uitgebreide box van dat album, uitgebracht decennia later, kwam deze compositie van Miles Davis naar voren. Van het album met de onvergetelijke naam Mingus Mingus Mingus Mingus Mingus. Een reprise van Freedom. Voor het laatste nummer kleuren we enigszins buiten de lijntjes. Een compositie die werd opgenomen gedurende het ontwikkelen van Purple Rain, maar voor het album zelf niet goed genoeg was. Het werd gegund aan een artiest uit de omgeving van de maestro. In deze uitvoering, waar zoals vaak gebruikelijk alle instrumenten gespeeld werden door His Royal Badness zelf, is de groove ontstopbaar.     Track 01: Sonny Rollins, Grand Street Track 02: Weather Report, Black Market Track 03: Bill Laswell, Dèrive Track 04: Miles Davis, The Ghetto Walk Track 05: Charles Mingus, Freedom Track 06: Prince, The Dance Electric Track 07: Freddie Hubbard, The Love Connection   foto Bill Laswell: Michael Hoefner  

JazzNotJazz is een programma waar uit 100 jaar jazz opnames, een unieke mixtape wordt samengesteld met zinvolle en soms weinig zinvolle weetjes. Het gaat ook om The Soul van Jazz, dus uitstapjes naar gelieerde stijlen worden zeker gemaakt. Er zijn onregelmatig terugkerende rubrieken, zoals “De Niet Platgespeelde Standard”, “Ellington Train Songs”, “Jazz Cameo’s”, “Keith Plays Miles”, “Jazz B4 ‘44” en “More is Better”. De show wordt afgetrapt door een pianist van Cubaanse origine. Hij timmert al jaren aan de weg en bouwt zo een mooi oeuvre op. Het is inderdaad een aanzienlijke overstap naar deze van geboorte Zwitser op de keyboards en computers. Hij maakte in de jaren 80 naam bij allerlei Duitse avant-garde groepen. Nu is hij iemand met een behoorlijke eigen stijl, gebed in ambient, filmmuziek en wereldklanken. Het derde nummer in dit blokje is van een bassist, maar vooral een bandleider. In dit geval van een bigband. Het onderwerp van de compositie was helaas nog niet zo lang geleden weer in het nieuws. Een Amerikaanse hoog onderscheiden soldaat uit de Tweede Wereldoorlog, een man die een belangrijke rol in de burgerrechtenbeweging speelde en jong werd vermoord. De huidige Amerikaanse regering vond het nodig om zijn beeltenis van de site van het Ministerie van Defensie te verwijderen. Triest. Geniet van de muziek.     foto: Sinead, Sly en Robbie Een track van een album van dit discogroepje in een respectabele show als deze :-)! Het ritmetrio zit zo goed in elkaar: compleet verbonden met elkaar maar los waar het nodig is. Let op vooral even op het geintje in het blazersarrangement: Salt peanuts, Salt peanuts! Herbie Hancock had en heeft een perfecte neus voor innovaties in de muziek. Zo ook in de jaren 80 en het omarmen van de elektronica. Denk even de soms wat gedateerde effecten weg (The art of noise :-)!) En het werkt retegoed. Geproduceerd door vriend van de show Bill Laswell. Deze laatste mag meteen weer aan het werk voor het produceren van een paar Sly and Robbie albums. Dit is met het fenomeen Shinehead. Met een stijl ergens tussen toasting en rap in. Count Basie had natuurlijk een dik hoogtepunt in de jaren 30 en wederom vanaf de jaren 50. Maar ook in de jaren 40 maakt hij op allerlei manieren waardevolle muziek. Natuurlijk met swing en blues. Dit is een nummer waar ook wel over wordt opgemerkt dat er de eerste tekenen van rock and roll te horen zijn. Het Noors – Duitse duo blijkt een steeds beter werkende combinatie. Dit is eigenlijk een tamelijk traditionele ballad, met Bill Evans invloeden. Maar ook met lekker zacht gerommel door de dj-producer op de achtergrond. Als het derde en laatste nummer in dit blokje aandacht voor Stanley Clarke en specifiek zijn jaren 70 albums. Met altijd grote namen maar ook een heel divers geluid. En natuurlijk pretenties maar dat hoorde erbij :-). Dit is een tamelijk rechttoe rechtaan groove.     Track 01: Sonny Rollins, Grand Street Track 02: Gonzalo Rubalcaba, Looking In Retrospective Track 03: Thomas Fehlmann, Friedrichstrabe Track 04: Christian McBride Big Band, Medgar Evers’ Blues Track 05: CHIC, Sometimes You Win Track 06: Herbie Hancock, Autodrive Track 07: Sly & Robbie & Shinehead, Boops (Here To Go) Track 08: Count Basie, It’s Sand, Man! Track 09: Bugge Wesseltoft & Henrik Schwarz, Late Summer Track 10: Stanley Clarke, The Dancer Track 11: Freddie Hubbard, The Love Connection     foto: Sinead, Sly en Robbie

Jazznotjazz Een reguliere show. Wat heet regulier :-)? We starten met de man die in onze beleving de grootste was en is. Praktisch 50 jaar aan de slag, 2000 composities verder. Dan tijd voor iets lichters maar desondanks lekkers. Van een van de laatste albums tijdens leven is dit een nummer waar de titel de sfeer perfect weerspiegelt. Het eerste blokje van drie wordt afgesloten met de maestro van ‘the Musical Universe’. Kort na elkaar nam hij dit nummer twee keer op en de eerste versie intrigeert het meest, ook of vooral door de imperfectie in uitvoering. Hij noemde zijn samenwerkingsverbanden graag meteen ‘band’. Zo ook dit dubbelalbum, op naam van Chick Corea/ Steve Gadd Band. Maar een samenwerking met een dergelijk iconisch muzikant rechtvaardigt dat ook. Het tweede nummer in dit drietal is weer een Jazz Cameo. Hij werkte in zijn carrière al met Phil Woods en Freddie Hubbard om maar een paar te noemen. De laatste tijd draaien wij veel van het CTI label. Deze keer een nummer van een album met live opnames door hetzelfde label georganiseerd. De vriend van de show met een hele bijzondere gast zorgen voor de volgende groove. Het gaat dan inderdaad niet om de melodie of harmonieën maar puur om de groove. Hij was een van de keyboardspelers in de gouden tijd van de Jamaicaanse muziek. Zowel studiomuzikant als soloartiest. Een voorbeeld van deze laatste hoedanigheid draaien wij nu. Sly and Robbie op drums en bas. Zij stelen mede de show. Lang leve de ‘side stick’ techniek! We begonnen de show met een van de echte, cruciale figuren in de jazz en we eindigen ook met een dergelijke artiest. Kunstenaar! Dit nummer werd ten tijde van het uitbrengen van In a silent way niet eens meegenomen. In de uitgebreide box van dat album, uitgebracht decennia later, kwam deze compositie van Joe Zawinul naar voren. Luister naar het onrecht van toen. JazzNotJazz is een programma waar uit 100 jaar jazz opnames, een unieke mixtape wordt samengesteld met zinvolle en soms weinig zinvolle weetjes. Het gaat ook om The Soul van Jazz, dus uitstapjes naar gelieerde stijlen worden zeker gemaakt. Er zijn onregelmatig terugkerende rubrieken, zoals “De Niet Platgespeelde Standard”, “Ellington Train Songs”, “Jazz Cameo’s”, “Keith Plays Miles”, “Jazz B4 ‘44” en “More is Better”. Track 01: Sonny Rollins, Grand Street Track 02: Duke Ellington, Ko-Ko Track 03: George Duke, Oh Really? Track 04: Sun Ra, Saturn Track 05: Chick Corea & Steve Gadd, Chinese Butterfly Track 06: Billy Joel, Leave A Tender Moment Alone Track 07: Hubert Laws, Modadji Track 08: Bill Laswell & Bernie Worrell, Woo Doo Track 09: Jackie Mittoo, Atom Sounds Track 10: Miles Davis, Early Minor – New Mix Track 11: Freddie Hubbard, The Love Connection

JazzNotJazz: the French Connection deel 2   JazzNotJazz is een programma waar uit 100 jaar jazz opnames, een unieke mixtape wordt samengesteld met zinvolle en soms weinig zinvolle weetjes. Het gaat ook om The Soul van Jazz, dus uitstapjes naar gelieerde stijlen worden zeker gemaakt. Er zijn onregelmatig terugkerende rubrieken, zoals “De Niet Platgespeelde Standard”, “Ellington Train Songs”, “Jazz Cameo’s”, “Keith Plays Miles”, “Jazz B4 ‘44” en “More is Better”. In de maand juli in het programma JazzNotJazz aandacht voor The French Connection. Muziek die enerzijds binnen de JazzNotJazz wereld kan vallen en anderzijds op z’n minst een hele kleine Franse connectie heeft :-). Daar hebben we voor nu in ieder geval twee afleveringen nodig. Op 12 en 26 juli hebben we twee non-stop uitzendingen van een uur gepland met The French Connection. Voorbeelden? De oorspronkelijke componist is een Franse man. Maar tegelijkertijd alle aspecten van dit nummer zijn Frans getint en hebben het gevoel en de ziel om in ons programma thuis te horen. Nog een paar connecties: de muziek is in Frankrijk opgenomen, de bandleider spreekt een aantal Franse woorden uit, de gitarist is Belg van geboorte maar de violist enorm Frans. Het kan om een rapper en een dj gaan, maar ook twee Franse popduo’s met het muzikale hart op de juiste plaats. Een Amerikaans fenomeen als expat en in Frankrijk gebleven. Mocht u twijfelen aan een verbinding, wij willen het graag uitleggen. Heerlijk in juli en augustus naar Frankrijk op vakantie, met deze twee uurtjes wordt alles alleen maar aantrekkelijker. Alle liedjes zijn ‘hors categorie’. Om met le Duke te spreken: “JE VOUS AIME A LA FOLIE”!   Track 01: Herbie Hancock, Minuit Aux Champs-Elysées Track 02: Air, Ce Matin-Là Track 03: Pierre Barouh, Ce N’est Que De L’Eau Track 04: Duke Ellington, A Midnight In Paris Track 05: Charles Aznavour, Les Plaisirs Démodés Track 06: Ibrahim Maalouf, True Sorry Track 07: Nicola Són & João Donato, Je Voudrais Me Divertir Track 08: Serge Gainsbourg, Black Trombone Track 09: Sacha Distel, Round About Midnight Track 10: Daft Punk, Veridis Quo Track 11: Véronique Sanson, Bernard’s Song Track 12: Mel Tormé, The Windmills Of Your Mind Track 13: Double Six, Early Autumn Track 14: Sidney Bechet, Egyptian Fantasy Track 15: Claude Nougaro, Tu Verras Track 16: Duke Ellington & Johnny Hodges, Things Ain’t What They Used To Be     foto: Air