Column Corné van Zeijl | BNR

Aan het begin van dit jaar gingen beleggers er van uit dat de ECB de rente zou verlagen. Men redeneerde dat de sputterende Europese economie wel een klein rentehandje kon gebruiken. Maar toen brak de Iran oorlog uit en schoten de olieprijs en de inflatieverwachtingen omhoog. Voor de afkondiging van het staakt-het-vuren gingen beleggers uit van 3 renteverhogingen. Momenteel nog steeds twee. Die verwachte renteverlaging was een beetje raar, de inflatie hobbelde zo rond de 2%, dus waarom zou je verlagen? Maar de verwachte rentestijging is ook raar. Want of je de rente nu verhoogt of niet, er zal niets met de olieprijs gebeuren. Gaat u minder tanken omdat u iets meer spaarrente ontvangt? Het is niet voor niets dat centrale banken vooral naar de kerninflatie, dus zonder energie en voeding, kijken. Ik vermoed dat de ECB vooral wil streng en waakzaam overkomen. In vrijwel elke speech wordt gehamerd op de inflatiegevaren. Managing by speech. Laat de markt maar weten dat we er bovenop zitten. We gaan niet dezelfde fouten maken als in 2022. Maar toen viel die olieprijs stijging in een oververhitte economie. Consumenten hadden na Corona een enorme berg met spaargeld en wilden dit graag uitgeven. Door alle verstoringen in de productie - en vervoersketens was er een beperkt aanbod bij een enorme vraag. Dus konden alle producenten de prijzen makkelijk verhogen. Dat is nu allemaal niet het geval. De zogenaamde tweede orde effecten zullen daarom beperkt blijven. En de huidige inflatie piek is dus ‘transitory’ (tijdelijk). Dat T-woord mag binnen de muren van een centrale bank niet meer worden uitgesproken. Powell zei in 2021 dat de inflatie piek als gevolg van de prijsexplosie in energie maar ‘transitory’ zou zijn. Dat bleek een enorme misvatting. In juni 2022 bereikte de Amerikaanse inflatie een hoogtepunt van maar liefst 9%. Sindsdien is het klagen over de hoge prijzen volkshobby nummer 1 geworden. En een belangrijk verkiezingsthema. Een renteverhoging is dus niet nodig, maar toch verwacht ik het wel. Afhankelijk van het verdere verloop van de oorlog natuurlijk. De ECB heeft als primaire taak om de Europese consument te beschermen tegen overmatige inflatie. In de afgelopen vijf jaar was de gemiddelde Europese inflatie 4,25% en is de jaarlijkse prijsstijging nauwelijks onder de doelstelling van 2% gekomen. Met dit soort gigantische cijfers gaan we misschien wel denken dat die hoge inflatie normaal is. Dat moet voorkomen worden en dus is de ECB bereid om de rente te verhogen zonder dat het echt effect heeft. De ECB gaat dus bewust fouten maken. En dat is niet eens erg. Laat ze die fouten maar maken, dan kunnen wij met z’n allen een leukere volkshobby gaan zoeken. Iets zonder klagen liefst.   Over Corné van Zeijl Corné van Zeijl is analist en strateeg bij Cardano en belegt ook privé. Reageer via [email protected]. Deze column kun je ook iedere donderdag lezen in het FD.See omnystudio.com/listener for privacy information.

Buiten de Verenigde Staten was er flink wat rumoer over de voorgenomen transacties van minister van oorlog Pete Hegseth. Vlak voor de oorlog probeerde hij defensie index fondsen te kopen. Duidelijk een gevalletje voorkennis. Binnen de VS haalde iedereen de schouders op. Men vindt het blijkbaar normaal en dat is een trieste constatering. De woordvoerder van het Witte Huis haalde fel uit naar deze beschuldigingen. Maar we hebben intussen geleerd dat dit Witte Huis ook over leugens liegt. De Financial Times is daarentegen een krant met een onberispelijke reputatie. Als hun journalisten zeggen dat ze drie mensen hebben gesproken die bevestigen dat Pete Hegseth deze aandelen met voorkennis wilde kopen, dan geloof ik dat. De reden dat deze informatie naar buiten is gekomen, is omdat de Hegseths vermogensbeheerder direct naar de fondsaanbieder Blackrock toe moest omdat de order te groot was. Blackrock stond overigens niet toe dat de oorlogsminister de oorlogsaandelen ook kocht. Op lange termijn gaan koersen omhoog en kan iedereen verdienen aan beleggen. Maar op korte termijn is dat niet zo. Als jij met voorkennis handelt, is jouw winst het verlies van iemand anders. Je weet alleen niet wie die ander is. Het kan een particuliere belegger zijn of een Nederlands pensioenfonds. Maar ook als je niet weet van wie je steelt, het blijft stelen. In de afgelopen tijd hebben we wel meer van dit soort twijfelachtige transacties gezien. De Amerikaanse toezichthouder is hier oorverdovend stil over. En ook dat is een trieste constatering. Bijzonder is overigens dar als hij had kunnen handelen, dan zou hij een flink verlies hebben gemaakt. De aankoop van Hegseths belegging zou precies op het hoogtepunt van de defensie index zijn geweest. Sindsdien zijn de koersen flink gedaald. Het laat zien dat het timen van beleggen moeilijk blijft, zelfs als je de perfecte voorkennis hebt. We weten overigens niet of Hegseth ergens anders defensie aandelen heeft gekocht. Er zijn nog genoeg andere defensie indexfondsen met prachtige beurstickers (verkorte beursnamen) zoals WAR en NATO. Een goede ticker is het halve marketingwerk. Het is overigens vreemd, dat defensie aandelen dalen bij het uitbreken van een dergelijke oorlog. De verklaring (achteraf) is dat de koersen het al heel goed hebben gedaan en dat iedereen er al in zat. Het bezit van de zaak is het einde van het vermaak. Net zoals we dat bij goud en zilver zagen. Mocht iemand nog eens kritiek op onze politici hebben, een kleine blik naar de Verenigde Staten leert dat het zoveel slechter kan. Stel dat Rob Jetten met voorkennis zou hebben geprobeerd te handelen, dan zou hij met pek en veren het land worden uitgezet. En wat je ook van Rob Jetten vindt, dat scenario is compleet ongeloofwaardig. En in de VS is dat duidelijk niet zo.   Over Corné van Zeijl Corné van Zeijl is analist en strateeg bij Cardano en belegt ook privé. Reageer via [email protected]. Deze column kun je ook iedere donderdag lezen in het FD.  See omnystudio.com/listener for privacy information.

Alle media-aandacht gaat naar de Iran oorlog. Terecht, deze oorlog heeft het meest directe invloed op de wereldeconomie. Maar ondertussen sluimert er op de achtergrond een potentieel groot probleem; private credit. De een na de andere fondsbeheerder sluit de deuren. Beleggers willen verkopen, maar de beheerders beperken de uitstroom. Waarom? Afgelopen jaren schuimden investment bankers de markt af om hun mooie private credit fondsen te slijten. Dan weet u wel dat de aanbieders er goed geld mee verdienen. Een voorbeeld is het BCRED-fonds van Blackstone. Dat incasseerde afgelopen jaar U$ 1,2 miljard aan fees op een belegd vermogen van U$ 83 miljard. Voor grote beleggers zoals pensioenfondsen was het ontbreken van een beurskoers wel prettig. Geen fluctuerende beurskoersen, waardoor het risico beperkt lijkt. Lijkt, want of er nou een beurskoers is of niet, het risico van de onderliggende portefeuille blijft natuurlijk hetzelfde. Alleen ziet het er op papier beter uit. In beleggerstermen wordt dat ook wel ‘volatility laundering’ genoemd. Oftewel het witwassen van risico. En nu de risico’s zichtbaar worden, blijkt de was  toch niet zo schoon als hij leek. Vorig jaar werden de eerste haarscheurtjes zichtbaar. Bedrijven als Tricolor en FirstBrands gingen failliet. Beiden hadden veel geleend van dit soort private credit fondsen. Dit jaar kwam daar een nieuwe zorg bij: AI zou softwarebedrijven overbodig maken. Deze private credit fondsen hebben gemiddeld 30% van hun portefeuille uitstaan bij deze softwarebedrijven. Beleggers werden zenuwachtig en trokken massaal hun geld terug. En als de kudde eenmaal op hol is geslagen, is er geen houden meer aan. Nu wil iedereen zijn geld terug, maar de fondsen beperken deze aanvragen tot 5% van het belegd vermogen per kwartaal. Iedereen wil door hetzelfde deurtje naar buiten. Het probleem is dat deze leningen private zijn en dus is er geen beurskoers. Het is daardoor veel moeilijker om van deze leningen af te komen. Is dit een nieuwe schuldencrisis? Dit is geen 2008 scenario, maar het gaat wel pijn doen. Ja, de beleggers die in deze fondsen hebben belegd, moeten op de blaren zitten. En de banken die geld aan deze fondsen hebben uitgeleend, zullen moeten afschrijven. Maar de kans dat we die banken weer moeten gaan redden is klein (maar niet nul). De oplossing is simpel: leen geen geld aan deze private credit fondsen en biedt geen liquiditeit aan illiquide producten. In 1990 gingen beleggers in Rodamco daardoor al eens flink de mist in. Maar dat is waarschijnlijk te lang geleden voor de meeste beleggers. Een beetje historisch besef en ervaring heeft zo zijn voordelen.  Je mag alle rotzooi in een fonds stoppen, maar laat de markt de prijs ervan bepalen. Dan hoef je je ook geen zorgen meer te maken over het witwassen van risico’s, want schoner wordt het toch niet.   Over Corné van Zeijl Corné van Zeijl is analist en strateeg bij Cardano en belegt ook privé. Reageer via [email protected]. Deze column kun je ook iedere donderdag lezen in het FD.  See omnystudio.com/listener for privacy information.

Er is genoeg geopolitieke onrust, maar op de beurs is daar maar weinig van te merken. De wereldaandelenindex staat slechts 3% onder het recordniveau. De twee kampen van beleggers houden elkaar mooi in evenwicht. Een deel denkt dat de Iran oorlog voor een blijvende hoge olieprijs zal zorgen. Een andere deel gaat er van uit dat het snel voorbij zal zijn. Ik zie veel discussies tussen beleggers over hoe de oorlog zal verlopen, maar die ontstijgen meestal het gemiddelde tv-praatprogramma niet. De vraag is wat de toegevoegde waarde van deze gesprekken eigenlijk is. De belangrijkste reden voor de relaxte houding van beleggers is dat veel beleggers erop rekenen dat Trump opnieuw zal TACO-en. TACO staat voor Trump Always Chickens Out. Dat zagen we bij de tarievenoorlog en dat zagen we toen hij Groenland wilde annexeren. Er is echter een groot verschil. In de eerdere twee gevallen, kon hij zich makkelijk terugtrekken. In het geval van de Iran oorlog heeft hij dat niet alleen voor het zeggen. Ook als Trump met aanvallen staakt, wil dat niet zeggen dat de Straat van Hormuz gelijk opengaat en dat de olietankers weer vrijelijk kunnen varen. Trump heeft de Iraniërs geleerd dat ze een machtig wapen in handen hebben, waarmee ze de hele wereld kunnen gijzelen. Ik vraag me af wat het plan van de Amerikaanse defensie was toen ze Iran aanvielen. Tenminste, ik hoop dat er een plan was. Sommige beleggers denken dat Iran zo’n beetje door haar wapentuig heen is. Ik weet het niet, misschien wel, misschien niet. Maar dat maakt voor de discussie niet zoveel uit. Ze hebben maar een paar raketten nodig om een tanker naar de zeebodem te schieten en er durft geen enkel ander schip meer door de Straat van Hormuz te varen. Het begeleiden van de olietankers door oorlogsschepen lijkt me niet effectief. Behalve als schietschijf voor de Iraniërs.   Voor de wereldwijde economie betekent het wel een flinke schade. Overigens stijgt niet alleen de prijs van olie, maar ook bijvoorbeeld helium, aluminium en kunstmest worden flink duurder. Dit zijn allemaal energie intensieve industrieën en daarom zitten ze in het Midden Oosten. Er is een vervelende correlatie tussen stijgende olieprijzen en recessies. Het zorgt ervoor dat consumenten flink wat meer aan de pomp kwijt zijn en dat raakt de overige consumentenuitgaven. Wat me opvalt is dat de gemiddelde Amerikaan steeds harder klaagt over de benzineprijs, maar dat het een steeds kleiner deel van zijn bestedingsmandje uitmaakt. Financieel minder gevoelig dus, maar emotioneel des te meer. Dat gaat met de tussentijdse verkiezingen in november best een dingetje worden. Langzamerhand komt de Amerikaanse politiek erachter dat ze zichzelf wel in de nesten heeft gewerkt. Je kunt wel tegen een wespennest aanschoppen, maar de wespen bepalen wanneer het voorbij is. Over Corné van Zeijl Corné van Zeijl is analist en strateeg bij Cardano en belegt ook privé. Reageer via [email protected]. Deze column kun je ook iedere donderdag lezen in het FD.  See omnystudio.com/listener for privacy information.

Emerging markets waren het afgelopen jaar booming. Na Liberation Day is de MSCI emerging markets index met 50% gestegen. Toen zaten deze aandelen in het verdomhoekje. Logisch, deze landen zouden hard getroffen worden door de Amerikaanse importtarieven en ze konden daar weinig tegen doen. Hoe anders is het nu. Beleggers zijn razend enthousiast over deze aandelen. De instroom in bijvoorbeeld de I-shares MSCI Emerging Markets is enorm. Dit jaar is het aantal uitstaande aandelen met meer dan een kwart gestegen. Tijdens de recente aanvallen op Iran hebben deze aandelen een flinke correctie laten zien. Dat klinkt als een standaard risk-off trade. Oftewel als het onrustig wordt, verkoop je de risicovolste aandelen. Maar onder de motorkap is er meer aan de hand. De enorme performance van het afgelopen jaar is vooral gedreven door twee beurzen, die van Zuid-Korea en die van Taiwan. Nu kun je je afvragen of deze landen überhaupt bij ontwikkelende markten behoren, maar zo hebben de index makers het bepaald. De beurs van Zuid-Korea is sinds begin 2025 met 170% gestegen, die van Taiwan met 50%. Door de enorme koersstijging heeft Taiwan inmiddels al een groter gewicht dan China in deze index. En ook Zuid-Korea had voor een kort moment China ingehaald. De belangrijkste reden waarom deze landen zo’n enorme performance hebben laten zien, zijn de technologie bedrijven. TSMC, Samsung en SK Hynix waren met z’n drieën goed voor bijna een kwart van de totale MSCI Emerging Markets index. beleggers beseften afgelopen jaar opeens dat deze bedrijven sterk zouden profiteren van de AI-boom.  Dat is wat anders dan het traditionele verhaal van achtergebleven landen die zich ontwikkelen en daardoor harder groeien. Daarbij komt ook dat met name in Zuid-Korea er een enorme speculatiegolf is geweest. De gemiddelde Zuid-Koreaanse particulier is op hol geslagen. Het aantal beleggingsrekeningen is in een jaar tijd verdubbeld. Alleen al in februari werden er 1,5 miljoen rekeningen geopend. Vorig jaar belegden Zuid-Koreanen voor U$ 40 miljard in indexfondsen met een financiële hefboom. De Zuid-Koreaanse toezichthouder doet er van alles aan om de speculatiedriften in te dammen. Wie zo’n hefboom indexfonds wil kopen, moet eerst een verplichte cursus van een uur volgen plus een drie uur durend oefenhandelsprogramma. Maar dat hielp allemaal niet, tot de Amerikanen besloten een oorlog met Iran aan te gaan. En plots daalde de Zuid-Koreaanse KOSPI index in twee dagen met 18%. Moet u medelijden met deze beleggers hebben? Nou, op moment van schrijven staat de index dit jaar nog steeds op een winst van +32%. Voor een belegger die wat spreiding zoekt, weg van de Amerikaanse technologie aandelen, is het goed om te beseffen dat ook in emerging markets heel wat tech zit. Af en toe moet je als belegger toch eens even onder de motorkap kijken. Over Corné van Zeijl Corné van Zeijl is analist en strateeg bij Cardano en belegt ook privé. Reageer via [email protected]. Deze column kun je ook iedere donderdag lezen in het FD.See omnystudio.com/listener for privacy information.