<p><br></p> <p>دو سال پس از «عزاداران بَیَل»، در سال 45 ساعدی چهار داستان کوتاه را در مجموعه‌ای به نام «<strong>دندیل</strong>» منتشر کرد. که  شامل چهار داستان کوتاه به نام‎های «دندیل»، «عافیتگاه»، «آتش»، «من و کچل و کیکاووس» می باشد</p> <p> داستان اول  که نام کتاب هم هست  یعنی «دندیل» طولانی ‎ترین داستان این مجموعه است.  ساعدی در این مجموعه هم عزاداران بیل ِ داستان کوتاه دندیل، باز هم مکانی وهم‌آلود در جهانش خلق کرد؛ حاشیه شهری که دندیل نامداشت. اگر «بَیَل» یک روستا بود با مردمانی فقیر، «دندیل»، لمیده در کنار شهر، خرابه‎ای است با مردمانی فقیر. بَیَلی‌ها و دندیلی‌ها از فرط فقر مادی و معنوی، دچار بلاهتی تاریک و تلخ هستند. </p> <p><br></p> <p>*** این داستان مناسب کودکان و نوجوانان نیست.*** </p> <p>موسیقی متن : <a href="https://open.spotify.com/track/33sgRj8z1BGl1QnYhbsnYf?si=162a0f4bfefb44c6" target="_blank" rel="noopener noreferer">احمد پژمان – خانه پدری </a></p> <p><br><strong>کتاب </strong>: دندیل</p> <p><strong> نویسنده</strong>: غلامحسین ساعدی <strong>ناشر:</strong> امیر کبیر<br><strong>زبان کتاب:</strong> فارسی<br><strong>تعداد صفحه:۱۳۴</strong></p>