Midnight Diary

เคยรู้สึกไหมว่าบางวัน "ตัวเรา" มันช่างใหญ่โตและหนักอึ้งเหลือเกิน? คืนนี้ Midnight Diary อยากชวนเพื่อน ๆ มาถอดหัวโขน วางทิฐิ และวางงานที่แบกไว้ลงชั่วคราว มาเรียนรู้ที่จะเบาหวิวเหมือนฝุ่นผงในจักรวาล และทบทวนดูว่า เวลาที่มีจำกัดในชีวิตนี้ เราควรใช้มันไปเพื่อใครกันแน่? มาผ่อนคลายและปล่อยใจให้ล่องลอยไปด้วยกัน

เคยเป็นไหม? พอเริ่มปีใหม่แล้วมองย้อนกลับไป กลับรู้สึกว่างเปล่าเหมือนปีที่ผ่านมาเรา "ไม่ได้ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน" เลย... คืนนี้อยากชวนทุกคนมาวางลิสต์เป้าหมายยาวเหยียดลงก่อน แล้วลองมารู้จักกับ "Kakizome" ธรรมเนียมการเขียนพู่กันแรกของปีจากญี่ปุ่น ที่สอนให้เราโฟกัสกับ "คำคำเดียว" มาลองค้นหาคำหนึ่งคำที่จะเป็นเข็มทิศนำทางให้ปีนี้ของคุณมีความหมาย ไม่ต้องทำเยอะ แต่ทำสิ่งที่ใช่ และเรียนรู้พลังของการ "โฟกัส" เหมือนแว่นขยายที่รวมแสงจนเกิดพลังไปพร้อมกันครับ

คืนข้ามปีนี้ ถ้าใครยังนอนไม่หลับ หรือใจยังพะวงกับเรื่องราวที่ผ่านมา... อยากชวนมานั่งพักตรงนี้ด้วยกันครับในคืนสุดท้ายของปี ผมได้มีเวลานั่งทบทวนตัวเองเงียบๆ และพบว่าปีนี้สอนอะไรเราเยอะเหมือนกันนะ จากคนที่เคยถามตัวเองตลอดว่า "เราดีพอไหม" หรือแบกความเครียดจนไหล่ลู่ วันนี้ผมอยากหยิบ 3 เรื่องที่ตกตะกอนได้มาแชร์ให้เพื่อนๆ ฟังการก้าวข้ามความกลัว ด้วยการฟังเสียงหัวใจตัวเองวิธีรับมือกับวันที่ใจพัง ด้วยการมองหาจุดที่แย่ที่สุด แล้ว "ปล่อยวาง"และการค้นพบว่า จริงๆ แล้วโลกใบนี้หมุนต่อได้ โดยที่เราไม่ต้องแบกโลกทั้งใบไว้คนเดียวหวังว่าเรื่องเล่าคืนนี้ จะเป็นเพื่อนเคียงข้างให้คุณหลับสบาย และตื่นมารับปีใหม่ด้วยใจที่เบาสบายกว่าเดิมนะครับ :)

เคยไหม? มีความฝันที่อยากทำ แต่ไม่ได้เริ่มสักทีเพราะกลัวว่าจะทำไม่ได้ หรือมัวแต่กังวลสายตาคนอื่นว่าเขาจะมองเรายังไง.Midnight Diary คืนนี้ อยากชวนทุกคนเดินทางขึ้นเขาไปด้วยกัน ผ่านเรื่องราวการวิ่งเทรลครั้งแรกที่สอนให้รู้ว่า บางครั้งการมองไปยัง "ยอดเขา" ที่สูงลิบอาจทำให้เราท้อ แต่การโฟกัสแค่ "30 เซนติเมตรตรงหน้า" และก้าวไปทีละสเต็ป กลับพาเราไปถึงจุดหมายได้ไกลกว่าที่คิด มาร่วมค้นหาความกล้าที่จะลงมือทำ และเลิกเปรียบเทียบตัวเองกับใคร เพื่อให้คืนนี้คุณนอนหลับฝันดีพร้อมพลังใจใหม่ ๆ ครับ

เคยไหม? ที่งานถาโถมเข้ามาไม่หยุดจนอยากจะกรีดร้อง เคยไหม? ที่กดดันตัวเองเพราะกลัวจะทำได้ไม่ดีพอ... คืนนี้ Midnight Diary อยากชวนทุกคนมาลองฝึกวิชา "ตัวเบา" ผ่านบทเรียนจากการทำงานหนักและการวิ่งเทรลขึ้นเขาชัน เราจะค้นพบว่าบางครั้งการเป็นแค่ "มนุษย์ธรรมดา" ที่ก้าวไปทีละก้าว อาจพาเราไปได้ไกลกว่าการพยายามเป็นซูเปอร์แมนเสียอีก มาลองฟังไปด้วยกันนะ