Midnight Diary

การดูแลจิตใจของตัวเองเป็นเรื่องที่สำคัญและบางทีเรื่องบางเรื่องที่เราคิดว่าเราไม่ได้เป็นหรอก คือเราเองนั้นแหละที่เป็นเช่นเรื่องของ status เกี่ยวกับตัวเลข ยอดคนฟัง ต้องการความยอมรับจากคนอื่น ทำให้เกิดการเปรียบเทียบและการรอคอยความสมบูรณ์แบบ เมื่อก่อนเราคิดว่าแบบนี้ที่คนอื่นทำกันเช่นอัดพอดแคสต์ไปอัดวีดีโอด้วยมันจะทำให้เราได้รับการยอมรับ แต่กลายเป็นสิ่งที่ทำให้เราไม่ enjoy กับมันในการทำพอดแคสต์อีกแล้ว มันทำให้เรารอความ perfect และมันทำให้เรายิ่งรู้สึกไม่อยากทำเข้าไปใหญ่ วันนี้เราจะทำพอดแคสต์ที่ไม่สมบูรณ์แบบที่สุด

เคยสงสัยไหมว่าทำไมเรื่องแย่ ๆ แค่เรื่องเดียวถึงกวนใจเราได้ทั้งวัน ในขณะที่เรื่องดี ๆ กลับถูกลืมไปง่าย ๆ? ใน Midnight Diary คืนนี้ เราอยากชวนเพื่อน ๆ มาถอดบทเรียนจากหนังพี่เต๋อ นวพล และทำความเข้าใจ "กลไกมนุษย์ถ้ำ" ที่ทำให้เรามองโลกในแง่ร้ายเพื่อเอาตัวรอด พร้อมวิธีฝึกใจให้มองเห็น "ความสุขเล็ก ๆ" ที่ซ่อนอยู่ ก่อนที่มันจะสายเกินไป... คืนนี้มาทิ้งความหนักอึ้ง แล้วนอนหลับฝันดีไปด้วยกันนะครับ

เคยไหม? ที่ต้องฝืนยิ้มให้โลกเห็นว่า "ไหว" แต่ข้างในกลับเต็มไปด้วยคำถามว่าเรากำลังพยายามไปเพื่ออะไร... คืนนี้ อยากชวนเพื่อน ๆ มานั่งลงข้าง ๆ กัน ทบทวนความเหนื่อยล้าผ่านเรื่องราวของการ "วิ่งเทรล" และ "การทำงาน" เพื่อค้นพบว่า บางทีความชันของภูเขาที่เรากำลังปีน อาจจะเป็นสิ่งที่ทำให้วิวข้างบนนั้นสวยงามที่สุด และการหยุดพักไม่ใช่การยอมแพ้ เสมอไป.

เคยรู้สึกไหมว่าบางวัน "ตัวเรา" มันช่างใหญ่โตและหนักอึ้งเหลือเกิน? คืนนี้ Midnight Diary อยากชวนเพื่อน ๆ มาถอดหัวโขน วางทิฐิ และวางงานที่แบกไว้ลงชั่วคราว มาเรียนรู้ที่จะเบาหวิวเหมือนฝุ่นผงในจักรวาล และทบทวนดูว่า เวลาที่มีจำกัดในชีวิตนี้ เราควรใช้มันไปเพื่อใครกันแน่? มาผ่อนคลายและปล่อยใจให้ล่องลอยไปด้วยกัน

เคยเป็นไหม? พอเริ่มปีใหม่แล้วมองย้อนกลับไป กลับรู้สึกว่างเปล่าเหมือนปีที่ผ่านมาเรา "ไม่ได้ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน" เลย... คืนนี้อยากชวนทุกคนมาวางลิสต์เป้าหมายยาวเหยียดลงก่อน แล้วลองมารู้จักกับ "Kakizome" ธรรมเนียมการเขียนพู่กันแรกของปีจากญี่ปุ่น ที่สอนให้เราโฟกัสกับ "คำคำเดียว" มาลองค้นหาคำหนึ่งคำที่จะเป็นเข็มทิศนำทางให้ปีนี้ของคุณมีความหมาย ไม่ต้องทำเยอะ แต่ทำสิ่งที่ใช่ และเรียนรู้พลังของการ "โฟกัส" เหมือนแว่นขยายที่รวมแสงจนเกิดพลังไปพร้อมกันครับ