<description>
                        &lt;ul&gt;&lt;li&gt;De Wolga laat twee kanten van het Russische Rijk en de voormalige Sovjet-Unie zien. We zien er de sporen van de megalomane projecten en moordpartijen van Jozef Stalin, maar ook van de vroegere Russische monniken, eenvoudige plattelanders en de tsaren. Journalist Michel Krielaars voer de Wolga af op zoek naar de Russische oorsprongsverhalen en schreef Rivier van bloed over zijn ontdekkingsreis. 
&lt;/li&gt;&lt;li&gt;Het boek Laat de geschiedenis oordelen was een sensatie toen het in 1971 in Europa uitkwam. Want niet eerder waren Stalins misdaden tegen de menselijkheid zo uitgebreid en gedocumenteerd beschreven. De auteur Roy Medvedev bekeerde zich later tot Poetin. Maar hoe tragisch die misstap van hem ook is, zijn boek blijft een klassieker, aldus recensent Wim Berkelaar.&lt;/li&gt;&lt;/ul&gt;
                        
                    </description>


                        <ul><li>De Wolga laat twee kanten van het Russische Rijk en de voormalige Sovjet-Unie zien. We zien er de sporen van de megalomane projecten en moordpartijen van Jozef Stalin, maar ook van de vroegere Russische monniken, eenvoudige plattelanders en de tsaren. Journalist Michel Krielaars voer de Wolga af op zoek naar de Russische oorsprongsverhalen en schreef Rivier van bloed over zijn ontdekkingsreis. 
</li><li>Het boek Laat de geschiedenis oordelen was een sensatie toen het in 1971 in Europa uitkwam. Want niet eerder waren Stalins misdaden tegen de menselijkheid zo uitgebreid en gedocumenteerd beschreven. De auteur Roy Medvedev bekeerde zich later tot Poetin. Maar hoe tragisch die misstap van hem ook is, zijn boek blijft een klassieker, aldus recensent Wim Berkelaar.</li></ul>
                        
                    

Afl. 70 - De Wolga als getuige van het Russisch verleden

<description>
                        &lt;ul&gt;&lt;li&gt;Samen met haar vader en broertje protesteerde Carolijn Visser als tienjarig meisje tegen de ontvangst van apartheidspolitici in het stadhuis in Middelburg. ‘Dit is het begin. We gaan door met de strijd,’ riepen ze. Totdat een politieagent, tevens hun halve buurman, hen maande daarmee op te houden. In deze aflevering vertelt Vissers over Broers, het portret van haar vader en twee ooms. Een verhaal over een progressieve familie in een saai en behoudend naoorlogs Nederland.
&lt;/li&gt;&lt;li&gt;Er zou een enorme kloof gapen tussen stad en land -- vaak vereenzelvigd met het westen en de provincie. Maar de geschiedenis leert dat stad en platteland het vroeger samen deden. De een kon niet zonder de ander; de knollenboer niet zonder de markt in het meest nabije stadje. Zo blijkt uit Bedrijvigheid in stad en streek van historicus Paul Brusse.
&lt;/li&gt;&lt;li&gt;Ons zeventiende-eeuwse staatsbestel kende één mankement: het vetorecht. Als een stadje als Culemborg of Den Briel niets zag in de plannen van de Staten-Generaal, dan gingen die niet door. Ons bestel van toen is een voorbeeld van hoe het niet moet voor het Europa van nu, schrijft Thomas von der Dunk in Historisch Nieuwsblad.&lt;/li&gt;&lt;/ul&gt;
                        
                    </description>


                        <ul><li>Samen met haar vader en broertje protesteerde Carolijn Visser als tienjarig meisje tegen de ontvangst van apartheidspolitici in het stadhuis in Middelburg. ‘Dit is het begin. We gaan door met de strijd,’ riepen ze. Totdat een politieagent, tevens hun halve buurman, hen maande daarmee op te houden. In deze aflevering vertelt Vissers over Broers, het portret van haar vader en twee ooms. Een verhaal over een progressieve familie in een saai en behoudend naoorlogs Nederland.
</li><li>Er zou een enorme kloof gapen tussen stad en land -- vaak vereenzelvigd met het westen en de provincie. Maar de geschiedenis leert dat stad en platteland het vroeger samen deden. De een kon niet zonder de ander; de knollenboer niet zonder de markt in het meest nabije stadje. Zo blijkt uit Bedrijvigheid in stad en streek van historicus Paul Brusse.
</li><li>Ons zeventiende-eeuwse staatsbestel kende één mankement: het vetorecht. Als een stadje als Culemborg of Den Briel niets zag in de plannen van de Staten-Generaal, dan gingen die niet door. Ons bestel van toen is een voorbeeld van hoe het niet moet voor het Europa van nu, schrijft Thomas von der Dunk in Historisch Nieuwsblad.</li></ul>
                        
                    

Afl. 69 – Stad en platteland konden helemaal niet zonder elkaar

<description>
                        &lt;ul&gt;&lt;li&gt;Bolleboos, gabber, hoteldebotel, mesjokke, jofel, kinnesinne, sjlemiel. De rij Jiddische leenwoorden die via Amsterdam hun weg vonden naar onze spreektaal is eindeloos. Mirjam Knotter en Maarten Hell legden de Joodse geschiedenis van Amsterdam vast in Atlas van Mokum. ‘Wat het meest opvalt is de weerbaarheid van de joodse inwoners,’ vertelt Mirjam Knotter.
&lt;/li&gt;&lt;li&gt;Ze hadden namen als Pulmalla en Sosankali, kwamen uit India en werden naar Afrika verscheept om daar hun wildere soortgenoten op te voeden. Dat verhaal gaat niet over mensen, maar olifanten. Sophy Robert schreef Een school voor olifanten over dit plan van de Belgische koning Leopold II. Recensent Pieter van Os bespreekt dit ‘spectaculaire boek over een krankzinnige onderneming’. 
&lt;/li&gt;&lt;li&gt;Wie Trump en de populistische revolte wil begrijpen, moet volgens populismekenner Marijn Kruk het boek Hayek’s Bastards: The Neoliberal Roots of the Populist Right lezen. De volgelingen van de econoom Friedrich von Hayek geloven dat de natuurlijke orde en biologische hiërarchie in ere moeten worden hersteld.&lt;/li&gt;&lt;/ul&gt;
                        
                    </description>


                        <ul><li>Bolleboos, gabber, hoteldebotel, mesjokke, jofel, kinnesinne, sjlemiel. De rij Jiddische leenwoorden die via Amsterdam hun weg vonden naar onze spreektaal is eindeloos. Mirjam Knotter en Maarten Hell legden de Joodse geschiedenis van Amsterdam vast in Atlas van Mokum. ‘Wat het meest opvalt is de weerbaarheid van de joodse inwoners,’ vertelt Mirjam Knotter.
</li><li>Ze hadden namen als Pulmalla en Sosankali, kwamen uit India en werden naar Afrika verscheept om daar hun wildere soortgenoten op te voeden. Dat verhaal gaat niet over mensen, maar olifanten. Sophy Robert schreef Een school voor olifanten over dit plan van de Belgische koning Leopold II. Recensent Pieter van Os bespreekt dit ‘spectaculaire boek over een krankzinnige onderneming’. 
</li><li>Wie Trump en de populistische revolte wil begrijpen, moet volgens populismekenner Marijn Kruk het boek Hayek’s Bastards: The Neoliberal Roots of the Populist Right lezen. De volgelingen van de econoom Friedrich von Hayek geloven dat de natuurlijke orde en biologische hiërarchie in ere moeten worden hersteld.</li></ul>
                        
                    

Afl. 68 – Bloei, vriendschap en conflict in de atlas van Joods Amsterdam

<description>
                        &lt;ul&gt;&lt;li&gt;In 1872 raakte Nederland in de ban van een dubbele moord, die uiteindelijk een spreekwoord en kermisattractie opleverde. Tot geluk van de daders was de doodstraf net afgeschaft, en dat leidde tot felle discussies. ‘Het was een wrede moord in een nog allesbehalve humane tijd,’ vertelt historicus Paul van der Steen, die er het boek Goedvolk en de Kop van Jut over schreef.
&lt;/li&gt;&lt;li&gt;Ontwikkelingshulp was tot voor kort iets waar wij als Nederlanders trots op waren. Want we gaven als klein gidslandje toch maar het goede voorbeeld. Maar hoe en wanneer begon de ontwikkelingshulp? En was het daadwerkelijke onbaatzuchtige hulp of een neokoloniaal project? Historicus Wim van den Doel schreef Opheffers. Nederlanders en het ontwikkelen van de wereld 1945-1963. Anne-Lot Hoek bespreekt het boek.
&lt;/li&gt;&lt;li&gt;Er zijn veel verschillen tussen onze tijd en de afgelopen eeuwen. Maar één ding hebben we gemeen: we willen liever niet oud worden. Kopen we nu massaal smeermiddeltjes bij de drogist, in de Vroegmoderne Tijd ging men op zoek naar de Fontein van de Eeuwige Jeugd, leest u in het nieuwste nummer van Historisch Nieuwsblad.&lt;/li&gt;&lt;/ul&gt;
                        
                    </description>


                        <ul><li>In 1872 raakte Nederland in de ban van een dubbele moord, die uiteindelijk een spreekwoord en kermisattractie opleverde. Tot geluk van de daders was de doodstraf net afgeschaft, en dat leidde tot felle discussies. ‘Het was een wrede moord in een nog allesbehalve humane tijd,’ vertelt historicus Paul van der Steen, die er het boek Goedvolk en de Kop van Jut over schreef.
</li><li>Ontwikkelingshulp was tot voor kort iets waar wij als Nederlanders trots op waren. Want we gaven als klein gidslandje toch maar het goede voorbeeld. Maar hoe en wanneer begon de ontwikkelingshulp? En was het daadwerkelijke onbaatzuchtige hulp of een neokoloniaal project? Historicus Wim van den Doel schreef Opheffers. Nederlanders en het ontwikkelen van de wereld 1945-1963. Anne-Lot Hoek bespreekt het boek.
</li><li>Er zijn veel verschillen tussen onze tijd en de afgelopen eeuwen. Maar één ding hebben we gemeen: we willen liever niet oud worden. Kopen we nu massaal smeermiddeltjes bij de drogist, in de Vroegmoderne Tijd ging men op zoek naar de Fontein van de Eeuwige Jeugd, leest u in het nieuwste nummer van Historisch Nieuwsblad.</li></ul>
                        
                    

Afl. 67 – Nederland raakte in de ban van een dubbele moord

<description>
                        &lt;ul&gt;&lt;li&gt;De verhalen van vrouwen in het verzet zijn nog steeds onderbelicht, zegt historicus Anna Boogaard. Zij schreef De Kriterionmeisjes, over Amsterdamse studentes in het verzet. ‘Zonder vrouwen was het systeem van het verzet vastgelopen.’
&lt;/li&gt;&lt;li&gt;Etnisch geweld -- dat vaak wortels heeft in de koloniale tijd -- kan een samenleving lang en ernstig ontwrichten. Dat blijkt volgens recensent Pieter van Os uit het boek van journalist en voormalig Afrika-correspondent Marnix de Bruyne schreef over geweld en straffeloosheid in Kenia: Als een slang je bijt, blijf je altijd bang.
&lt;/li&gt;&lt;li&gt;Het fotoboek En ineens was het oorlog, over de vroege meidagen van 1940 aan het front en vlak daarachter, laat zien dat het in ons zogeheten ontredderde landje echt oorlog was. ‘Het bracht het begrip oorlog, waar nu zoveel over gepraat wordt, verontrustend dichtbij,’ aldus Historisch Nieuwsblad-hoofdredacteur Bas Kromhout.&lt;/li&gt;&lt;/ul&gt;
                        
                    </description>


                        <ul><li>De verhalen van vrouwen in het verzet zijn nog steeds onderbelicht, zegt historicus Anna Boogaard. Zij schreef De Kriterionmeisjes, over Amsterdamse studentes in het verzet. ‘Zonder vrouwen was het systeem van het verzet vastgelopen.’
</li><li>Etnisch geweld -- dat vaak wortels heeft in de koloniale tijd -- kan een samenleving lang en ernstig ontwrichten. Dat blijkt volgens recensent Pieter van Os uit het boek van journalist en voormalig Afrika-correspondent Marnix de Bruyne schreef over geweld en straffeloosheid in Kenia: Als een slang je bijt, blijf je altijd bang.
</li><li>Het fotoboek En ineens was het oorlog, over de vroege meidagen van 1940 aan het front en vlak daarachter, laat zien dat het in ons zogeheten ontredderde landje echt oorlog was. ‘Het bracht het begrip oorlog, waar nu zoveel over gepraat wordt, verontrustend dichtbij,’ aldus Historisch Nieuwsblad-hoofdredacteur Bas Kromhout.</li></ul>
                        
                    

Afl. 66 – ‘Zonder vrouwen was het verzet vastgelopen’


            Luister naar de Historische BoekenCast met Jos Palm, een podcast over boeken die geschiedenis maken. Blijf op de hoogte van de belangrijkste nieuwe geschiedenisboeken en luister elke maand naar boekbesprekingen en interviews met schrijvers.
            
        

Historische BoekenCast

Details

Recent Episodes