Czechostacja

Jakub Medek

Details

Wszyscy w Polsce słyszeli o Szwejku i oglądali Krecika. Południowi sąsiedzi generalnie budzą nad Wisłą sympatię. Mimo to wiedza o Czechach wśród większości Polaków nie jest wielka i zwykle bazuje na stereotypach. Nazywam się Jakub Medek, jestem Czechem i polskim dziennikarzem równocześnie. W swoim autorskim podcaście Czechostacja będę się starał, wraz ze swoimi rozmówcami, przybliżać Czechy i Czechów polskim słuchaczom.

Recent Episodes

NOV 17, 2026
Czesi pokochali Polskę i pytają "dlaczego u nas się tak nie da" | opowiada: Pavel Trojan
Dość drogo i fatalne piwo - na te rzeczy coraz liczniej odwiedzający Polskę Czesi zwracają uwagę, gdy pytać, co im się tu nie podoba. Ale na tym lista skarg i zażaleń w zasadzie się kończy - pozytywne odczucia zdecydowanie przeważają. Liczne wyprawy Czechów do Polski skutkują nie tylko rosnącym zainteresowaniem tym krajem i obalaniem panujących na temat Polski stereotypów. One sprawiają też, że Czesi zaczynają inaczej patrzeć na własną ojczyznę.W 152 odcinku Czechostacji z Pavlem Trojanem - który Polskę w Czechach, z ramienia Polskiej Organizacji Turystycznej promuje, zastanawiamy się nad tym, czy to inne postrzeganie przełamie czeską niechęć do jakichkolwiek zmian, hamującą rozwój tego kraju. Jest też o:- wewnętrznie sprzecznym stosunku Czechów do przyrody, - o tym, czym się car różni od cesarza i tym, - gdzie najlepiej zjeść przy autostradzie z Pragi do Brna, - po czym poznać, że Polacy wciąż nie wiedzą, kiedy Czesi świętują - o pewnej ważnej, wypadającej niebawem rocznicy związanej z karierą Heleny Vondráčkovej.I o całym mnóstwie innych rzeczy też w tej rozmowie, jak w każdej rozmowie z Pavlem Trojanem, jest.A w podsumowaniu opowiadam Wam o pewnym fajnym projekcie Podcastu pod specjalnym nadzorem, który - jeśli tylko będziecie mieli ochotę, możecie wesprzeć. **** Jeśli podcast Wam się podoba i chcecie pomóc go rozwijać, możecie zostać jego ⁠⁠⁠⁠Patronami lub Patronkami w serwisie Patronite⁠⁠⁠⁠. W tym tygodniu zdecydowali się na to: Przemysław i Rafał Bardzo Wam dziękuję <3 Jeśli ktoś chce wesprzeć moją pracę a nie ma ochoty zobowiązywać się na dłużej, może mi po po prostu postawić wirtualną kawę w serwisach ⁠⁠⁠⁠Suppi⁠⁠⁠⁠, bądź ⁠⁠⁠⁠Buy Coffee⁠⁠⁠⁠ - gdzie Wam wygodniej. Za wszelkie wsparcie, także to dobrym słowem, łapką w górę, subskrypcją czy komentarzem - również bardzo dziękuję. Proszę też o wszelkie sygnały zwrotne w komentarzach czy mediach społecznościowych Czechostacji. Interakcje z Wami nie tylko są dla mnie często inspiracją przy wymyślaniu tematów kolejnych rozmów. One po prostu bardzo mnie motywują. Za co również - a właściwie to najbardziej, dziękuję. No i karmią algorytmy - dzięki waszej aktywności platformy podcastowe czy media społecznościowe uznają, że warto Czechostację pokazać też tym, którzy do tej pory jej nie znali. W jinglu podcastu wykorzystuję fragment IX symfonii „Z Nowego Świata” autorstwa Antoniny Dvořáka, pochodzącego z serwisu ⁠⁠⁠⁠MUSOPEN
76 MIN
NOV 10, 2026
Pisanie po czesku - na poważnie, ale bez powagi | opowiadają Andrzej Jagodziński i Julia Różewicz
Czy jest coś takiego, co łączy różnych czeskich autorów, równocześnie sprawiając, że literatura z tego kraju jest atrakcyjna dla Polaków? To jedno z pytań, jakie zadałem moim rozmówcom kilka tygodni temu, podczas Dni Czeskich organizowanych przez @NieTeatr w Białymstoku. Rozmówcom jak mało kto w tej materii kompetentnym - Andrzejowi Jagodzińskiemu i Julii Różewicz, doskonałym tłumaczom literatury czeskiej.Jaka brzmi ich odpowiedź? Tego dowiecie się w 151 odcinka Czechostacji. Jest tam o ukochanym pisarzu Andrzeja - Josefie Škvoreckim i ukochanym pisarzu Julii - Petrze Šabachu; jest i o filmach, jakie powstały na podstawie ich prozy. Jest o tym, czy tłumacze powinni być przejrzyści i dlaczego bohemistom trudno jest czytać najbardziej znane w Polsce tłumaczenie Szwejka autorstwa Hulki Laskowskiego. Nawet trochę o współczesnej polityce kulturalnej jest i tym, kto i dlaczego chowa się pod stołem tylko po to, by nie musieć rozmawiać z czeskim ministrem.A do tego miłośnicy czeskiej literatury, również ci in spe, którzy może nawet o tym jeszcze nie wiedzą, znajdą w rozmowie parę ciekawych wskazówek i parę tytułów godnych polecenia. **** Jeśli podcast Wam się podoba i chcecie pomóc go rozwijać, możecie zostać jego ⁠⁠⁠⁠Patronami lub Patronkami w serwisie Patronite⁠⁠⁠⁠. W tym tygodniu zdecydował się na to: Maciej Bardzo Ci dziękuję Jeśli ktoś chce wesprzeć moją pracę a nie ma ochoty zobowiązywać się na dłużej, może mi po po prostu postawić wirtualną kawę w serwisach ⁠⁠⁠⁠Suppi⁠⁠⁠⁠, bądź ⁠⁠⁠⁠Buy Coffee⁠⁠⁠⁠ - gdzie Wam wygodniej. Za wszelkie wsparcie, także to dobrym słowem, łapką w górę, subskrypcją czy komentarzem - również bardzo dziękuję. Proszę też o wszelkie sygnały zwrotne w komentarzach czy mediach społecznościowych Czechostacji. Interakcje z Wami nie tylko są dla mnie często inspiracją przy wymyślaniu tematów kolejnych rozmów. One po prostu bardzo mnie motywują. Za co również - a właściwie to najbardziej, dziękuję. No i karmią algorytmy - dzięki waszej aktywności platformy podcastowe czy media społecznościowe uznają, że warto Czechostację pokazać też tym, którzy do tej pory jej nie znali. Na okładce Julia Różewicz i Andrzej Jagodziński podczas rozmowy w NieTeatrze . Autor fotografii - Krzysztof Karpiński/Nie Teatr W jinglu podcastu wykorzystuję fragment IX symfonii „Z Nowego Świata” autorstwa Antoniny Dvořáka, pochodzącego z serwisu ⁠⁠⁠⁠MUSOPEN
65 MIN
NOV 3, 2026
Czech, któremu nie wystarczyła wolność. Jak Vaclav z Humpolce został królem | opowiada Cezary Borowy
Z malutkiego, leżącego na granicy Czech i Moraw Humpolca do Katmandu w Himalajach jest lotem ptaka ponad sześć tysięcy kilometrów. Droga jaką musiał pokonać Vaclav była znacznie dłuższa - najpierw ucieczka z komunistycznej Czechosłowacji, później obóz dla uchodźców w Niemczech, Indie i dopiero Nepal. A jeszcze dłuższa była jego droga zawodowa - od absolwenta szkoły kolejarskiej, przez taksówkarza po króla przemytników. Tę drogę opisuje w swojej najnowszej książce "Jak Vaclav z Humpolca został królem haszyszu w Katmandu" pisarz i były przemytnik Cezary Borowy, jak sam ze śmiechem mówi, kronikarz barwnego towarzystwa uciekinierów z bloku wschodniego, którzy w Azji żywili się przemytem. "Mogłeś w kilka miesięcy zarobić na mieszkanie w Krakowie" - mówi Borowy w 150 odcinku Czechostacji. W rozmowie jest też o pragnieniu wolności, żelaznych nerwach, przyczynach kryzysu wieku średniego i hipokryzji współczesnego, zachodniego świata. I o ambicjach zrobienia czegoś największego - ambicjach, dzięki którym Vaclav z Humpolce został królem w Katmandu. **** Jeśli podcast Wam się podoba i chcecie pomóc go rozwijać, możecie zostać jego ⁠⁠⁠Patronami lub Patronkami w serwisie Patronite⁠⁠⁠. W tym tygodniu zdecydowali się na to: Igor, Iwona, Piotr Bardzo Wam dziękuję <3 Jeśli ktoś chce wesprzeć moją pracę a nie ma ochoty zobowiązywać się na dłużej, może mi po po prostu postawić wirtualną kawę w serwisach ⁠⁠⁠Suppi⁠⁠⁠, bądź ⁠⁠⁠Buy Coffee⁠⁠⁠ - gdzie Wam wygodniej. Za wszelkie wsparcie, także to dobrym słowem, łapką w górę, subskrypcją czy komentarzem - również bardzo dziękuję. Proszę też o wszelkie sygnały zwrotne w komentarzach czy mediach społecznościowych Czechostacji. Interakcje z Wami nie tylko są dla mnie często inspiracją przy wymyślaniu tematów kolejnych rozmów. One po prostu bardzo mnie motywują. Za co również - a właściwie to najbardziej, dziękuję. No i karmią algorytmy - dzięki waszej aktywności platformy podcastowe czy media społecznościowe uznają, że warto Czechostację pokazać też tym, którzy do tej pory jej nie znali. W jinglu podcastu wykorzystuję fragment IX symfonii „Z Nowego Świata” autorstwa Antoniny Dvořáka, pochodzącego z serwisu ⁠⁠⁠MUSOPEN
64 MIN
OCT 27, 2026
Polacy myślą, że znają Czechów. I to jest najlepszy żart | opowiada Roman Trávniček
Czechy się w Polsce często kojarzą ze śmiechem. Zabawny jest dla Polaków Szwejk, zabawne są czeskie komedie, nawet sami Czesi określani są zabawnym - przynajmniej wg Polaków, określeniem Pepików. "Właściwie wystarczy, że wyjdę na scenę, powiem "ahoj" i sala jest już moja" - opowiada rozmówca Czechostacji, czeski, ale występujący głównie w Polsce stand-uper Roman Trávniček, od kilkunastu lat mieszkaniec Sosnowca. Komik, który rozśmiesza Polaków grając właśnie na wzajemnych, czesko-polskich stereotypach. Jest w tej rozmowie sporo o humorze - polskim i czeskim, tym z czego w obu krajach śmiejemy się chętnie a z czego śmiać się nie wypada i jak to się z czasem zmienia. Jest o stereotypach i wielkiej rewolucji w postrzeganiu Polski przez Czechów. Jest - skoro to odcinek o humorze miejsce na Jare Cimrmana i klasyków czeskiej komedii, jest też trochę o współczesnym czeskim stand-up. Jest też i o kuchni i wychowywaniu dzieci i tym jak współczesne dziewczynki patrzą na świat zupełnie innymi oczami. I oczywiście, jak to w Czechostacji, jest też o całym mnóstwie innych rzeczy. **** Jeśli podcast Wam się podoba i chcecie pomóc go rozwijać, możecie zostać jego ⁠⁠Patronami lub Patronkami w serwisie Patronite⁠⁠. W tym tygodniu zdecydował się na to: Marek Bardzo Ci dziękuję <3 Jeśli ktoś chce wesprzeć moją pracę a nie ma ochoty zobowiązywać się na dłużej, może mi po po prostu postawić wirtualną kawę w serwisach ⁠⁠Suppi⁠⁠, bądź ⁠⁠Buy Coffee⁠⁠ - gdzie Wam wygodniej. Za wszelkie wsparcie, także to dobrym słowem, łapką w górę, subskrypcją czy komentarzem - również bardzo dziękuję. Proszę też o wszelkie sygnały zwrotne w komentarzach czy mediach społecznościowych Czechostacji. Interakcje z Wami nie tylko są dla mnie często inspiracją przy wymyślaniu tematów kolejnych rozmów. One po prostu bardzo mnie motywują. Za co również - a właściwie to najbardziej, dziękuję. No i karmią algorytmy - dzięki waszej aktywności platformy podcastowe czy media społecznościowe uznają, że warto Czechostację pokazać też tym, którzy do tej pory jej nie znali. Zdjęcie na okładce autorstwa Krzysztofa Karpińskiego, przedstawia Romana i Kubę Nycza podczas występu w Nie Teatrze w Białymstoku W jinglu podcastu wykorzystuję fragment IX symfonii „Z Nowego Świata” autorstwa Antoniny Dvořáka, pochodzącego z serwisu ⁠⁠MUSOPEN
72 MIN
OCT 20, 2026
Łaba. Rzeka kręta jak relacje Czechów i Niemców | opowiadają: Luboš Palata i Aleksander Kaczorowski
Prawie 1500 kilometrów długości i bez mała 1500 metrów w pionie - taki dystans musi pokonać rzeka Łaba od źródeł do ujścia, od mroźnego płaskowyżu Karkonoszy po Morze Północne. Ale ta rzeka to nie tylko geograficzny gigant - jedna z największych europejskich rzek. Ale jej wymiar nie ogranicza się wyłącznie do geologii. Ta rzeka to symbol złożonych i trwających 1000 lat relacji między czeskim a niemieckim. Kilka lat temu trasę wzdłuż Łaby na rowerze pokonał czeski dziennikarz Luboš Palata. Jechał, chłonął, myślał i rozmawiał. Rozmawiał z własnymi przodkami, z nad Łaby się wywodzącymi, rozmawiał z Niemcami z Niemiec Wschodnich, którzy nie mogą się odnaleźć w swoim państwie. Z Niemcami ze swojej ojczyzny - Czech, porozmawiać nie mógł. Czesi wszystkich - a było ich ponad trzy miliony - m.in. z terenów, przez jakie płynie Łaba, po wojnie wypędzili. Z tych obserwacji, rozmów, wspomnień i przemyśleń powstała książka "Łaba. Wielka rzeka". Książka o tym, jakie były Czechy, gdy żyli w nich Niemcy i jakie są, co straciły, gdy już ich nie ma. Książka o tysiącach marynarzy wód śródlądowych, o największej bitwie na czeskich ziemiach. Książka o Karolu Mayu, który nad Łabą pisał o Dzikimi Zachodzie o Dreźnie - łączącym historię Czech, Niemiec i Polski i Wittenberdze, protestanckim Watykanie, gdzie dziś największym pracodawcą są zakłady chemiczne koncernu czeskiego premiera. W najnowszym, 148 odcinku Czechostacji o Łabie rzece, symbolu i książce rozmawiam właśnie z Lubošem Palatą i Aleksandrem Kaczorowskim, dziennikarzem i pisarzem, który od lat przemierza te same co Luboš szlaki i który tę książkę dla polskich czytelników przełożył. **** Jeśli podcast Wam się podoba i chcecie pomóc go rozwijać, możecie zostać Patronami lub Patronkami Czechostacji w serwisie Patronite. W tym tygodniu zdecydowali się na to: Łukasz i Mirosław Bardzo Wam dziękuję <3 Jeśli ktoś chce wesprzeć moją pracę a nie ma ochoty zobowiązywać się na dłużej, może mi też po po prostu postawić wirtualną kawę w serwisach Suppi, bądź Buy Coffee - gdzie Wam wygodniej. Za wszelkie wsparcie, także to dobrym słowem, łapką w górę, subskrypcją czy komentarzem - również bardzo dziękuję. Jak zawsze proszę też o wszelkie sygnały zwrotne w komentarzach czy mediach społecznościowych Czechostacji. Interakcje z Wami nie tylko są dla mnie często inspiracją przy wymyślaniu tematów kolejnych rozmów. One po prostu bardzo mnie motywują. Za co również - a właściwie to najbardzej, dziękuję. No i karmią algorytmy - dzięki waszej aktywności platformy podcastowe czy media społecznościowe uznają, że warto Czechostację pokazać też tym, którzy do tej pory jej nie znali. W jinglu podcastu wykorzystuję fragment IX symfonii „Z Nowego Świata” autorstwa Antoniny Dvořáka, działającego z MUSOPEN.ORG
90 MIN