Poprosili, żebyśmy zabrali im smartfony. To nie jest dobra wiadomość

Niedawno prowadziłyśmy warsztaty z licealistami i uczniami techników. Dostali historie swoich rówieśników. Chłopaka, który zniknął w grach. Dziewczyny, której życie przejęły media społecznościowe... Zadanie było proste: co mogłoby ich uratować, zapobiec uwikłaniu? Odpowiedzi padały jedna po drugiej. Niech rodzice zainstalują kontrolę rodzicielską. Niech ktoś ograniczy czas. Niech zablokuje. Szesnastolatkowie. Ludzie w wieku, w którym zwykle walczy się o każdy skrawek wolności. Sami prosili o kraty. Można by pomyśleć: jak dojrzale. My zobaczyłyśmy coś innego. Bezradność. Przekonanie, że z tym się nie wygra, więc niech chociaż ktoś zamknie drzwi od zewnątrz. Oni mają swoje powody. Próbowali. Odkładali telefon, umawiali się ze znajomymi, obiecywali sobie „od jutra”. Przegrywali z algorytmem zaprojektowanym przez najlepszych inżynierów świata po to, żeby nie dało się przestać. A kiedy wychodzili z domu, nie było do kogo, bo wszyscy zostali online. Dlatego rozmawiamy o poczuciu SPRAWCZOŚCI. O tym, co możemy my dorośli zrobić, by nastolatki odzyskały poczucie, że mają wpływ na swoje życie i motywację do bycia najlepszą wersją samego siebie Rozmawiają: Bogna Białecka, psycholog Ola Gil, logoterapeuta-profilaktyk Jeśli jesteś rodzicem, który ma dość bycia strażnikiem od telefonu, albo nauczycielem, który na przerwie widzi korytarz pochylonych głów, posłuchaj. Zostaniesz z pomysłem, który da się wprowadzić jeszcze w tym tygodniu.