Toronto Book Club (‫کانون کتاب تورنتو‬‎)

TBC 206

در شصتمین سالگرد بنیانگذاری کانون و با حضور دکتر ماندانا زندیان برگزار شد. «کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان» که در ۲۴ آذر ۱۳۴۴ (۱۵ دسامبر ۱۹۶۵) تأسیس شد یکی از مهمترین مراکز آموزشی، فرهنگی و هنری در تاریخ معاصر ایران است. «مرغ آفتاب» روایتی است از سیزده‌ سالِ نخستِ بالیدن این نهاد فرهنگی در قالب گفت‌وگودر دو بخش: بخش یکم، گفت‌وگوی بلند ماندانا زندیان با لیلی امیرارجمند (بنیان گذار کانون) است. زندیان دراین گفتگو در جست‌وجوی درکِ شخصیت، جهان‌بینی و پرسش محوریِ زندگی‌ او و بازتاب آن‌ها در کانون است.بخش دوم، مجموعه‌ گفتگو هایی است با ۲۳ نفر از کسانی که در شکل‌گیری و پایداری مراکز فرهنگی رو به رشد کانون نقش موثر داشته اند. مراکزی که در گستره‌های سینما، تئاتر، موسیقی، انیمیشن، و انواع هنرهای تجسّمی مانند نقاشی و سفال‌گری و کتابداری کودک (که اساس این نهاد بود) فعالیت داشتند.

«به نام عدالت» مجموعه‌ روایت‌هایی از بازماندگان پرواز پی‌اس۷۵۲ ست که در ایران و سایر نقاط جهان برای یافتن حقیقت و اجرای عدالت مبارزه کرده‌اند. این روایت‌ها اغلب به دادگاهی نمایشی برمی‌گردند که در ایران پشت درهای بسته شکل گرفت و خانواده‌ها در فضایی رعب‌آوردر برابر دستگاه قضاییِ خودکامگان ایستادگی کردند و در نهایت شکایت خود را در ایران پس گرفتند. در این کتاب همچنین روایت‌های دیگری وجود دارد که به دادگاه‌های دیگر در کانادا و به سرکوب خانواده‌ها در ایران می‌پردازد. این روایت‌ها اسنادی دست اول هستند که می‌توانند روزی در دادگاهی بی‌طرف در ایران و یا در دادگاه‌های بین‌المللی مورد استناد قرار بگیرند. «به نام عدالت» چهارمین کتابی‌ست که نشر انجمن خانواده‌های جانباختگان پرواز پی‌اس۷۵۲ منتشر می‌کند.

نشست ۲۰۳ ساعت ۷ شب جمعه ۱۲ سپتامبرپس از سقوط شاهنشاهی صفوی و دهه ها تخریب، دودمان قاجار وارث کشوری ضعیف شد که مدام درخطر تهاجم قدرت های امپریالیستی اروپایی قرار داشت.از سوی دیگر در همین دوران، ایران نخستین تماسهای جدی با اروپاییان در زمینه های سیاسی، نظامی و اقتصادی را تجربه کرد و از پیشرفتهای جوامع اروپایی و درماندگی خود در برخورد با تمدن "عصر جدید" دچار بحران اعتماد به نفس شد. اعتماد به نفس "ممالک محروسه" و "ام القرای شیعه" بخصوص پس از شکست در دو جنگ با روسیه که در نهایت به امضای قرارداد های گلستان و ترکمن چای و واگذاری بخشهای مهمی از خاک ایران انجامید، دچار بحران جدی شددر این کتاب، مازیار بهروز تاریخ دودمان قاجار در این دوران پر چالش را بررسی می کند. این پژوهش با سلطنت آقا محمد شاه آغاز و با پایان سلطنت فتحعلی شاه پایان می گیرد و به بررسی تصمیم های کلیدی بازیگرانی چون دربار قاجار، روحانیون شیعه، روسیه، بریتانیا و دیگران می پردازدمازیار بهروز استاد تاریخ در دانشگاه ایالتی سانفرانسیسکو در آمریکا است. از او تا کنون مقالات متعددی در تاریخ ابران در قرنهای ۱۹ و ۲۰ به چاپ رسیده است. کتاب اول او با عنوان شورشیان آرمان خواه: نا کامی چپ در ایران (ققنوس، ۱۳۸۰) در ژوییه ۲۰۱۱ در نشست ۵۵ کانون کتاب معرفی شد. کتاب دوم او تاملاتی پیرامون تاریخ شورشیان آرمان خواه در ایران (اختران، ۱۳۸۵) استکتاب «ایران در جنگ، تعامل با جهان مدرن و کشاکش با امپراطوری روسیه» با ترجمه شهریار خواجیان را انتشارات اختران در ایران منتشر کرده است

در این نشست که با همکاری پژوهشکده ایران شناسی الهه امیدیار-میرجلالی برگزار شد با دکتر مهستی افشارگفتگو داشتیمجشن هنر شیراز گفت وگویی بود پویا و خلاق بین ایران و دنیای بیرون به زبان هنر.موسیقی، رقص، تئاتر، و سینما و در چارچوب جشنوارهای بین المللی که به مدتکم وبیش یازده روز در اواخر هر تابستان برای یازده سال متوالی از ۱۳۴۶ تا ۱۳۵۶ درشیراز و تخت جمشید جریان داشت. با تأکید بر پیشبرد هنرهای ایرانی، هدف جشنهنر از یک سو بزرگداشت آثار سنتی و کلاسیک دنیا بود و از سوی دیگر معرفهنرهای معاصر و نو، به این امید که نمایش آنها در یک جا انگیزه ای شود برایبده بستانی آزاد و پوینده و سازنده بین مردم، فرای زمان و مرزها، فرای نسلها، فرایاقوام و زبانهای گوناگون، از شرق تا غرب و از شمال تا جنوب.ننویسنده در مقدمه کتاب می نویسد:"گزارش زیر در درجة اول مدیون سه نفر از مسئوالن جشن هنر است که کارنامةییازده سالة این جشنواره را به طور شفاهی برای نویسنده شرح دادند و سپس با مهر وحوصله و باریک بینی انعطاف ناپذیری مراقبت کردند که بدون اشتباه بازگو شود. ایناافراد عبارتند از رضا قطبی، مدیر عامل سازمان جشن هنر و رادیو تلویزیون ملیاایران؛ شهرزاد افشار، مسئول موسیقی، رقص، و نمایش در جشن هنر؛ و آربیاآوانسیان، مشاور جشن هنر که در گذشته مرا در تهیة مقاله های انگلیسی با همینممضمون راهنمایی کرده بود؛ آنچه از او در زمینة تئاتر و سینما در جشن هنر آموختهببودم در این نوشته نیز منعکس شده. "دکتر مهستی افشار ضیایی در تهران متولد شد. او در رشته درام و تولید موسیقی کلاسیک در BBC لندن و ORTF پاریس تحصیل کرد و به عنوان مدیر فنی در جشنواره هنر شیراز فعالیت داشت. او در سال ۱۹۸۸۸ دکترای خود را در رشته سانسکریت و فولکلور و اسطوره‌شناسی هندواروپایی از دانشگاه هاروارد دریافت کرد. در سال ۱۹۸۹، او به مؤسسه گتی در لس‌آنجلس پیوست و در آنجا به تولید مستندهای ممتعدد و نمایشگاه‌های موزه‌ای در سراسر جهان درباره میراث فرهنگی بشر پرداخت.آآثار منتشرشده او شامل «هنر و جاودانگی: نقاشی‌های دیواری نفرتاری»، «بوم‌شناسی حفاظت»، ، «جشنواره هنر شیراز-پرسپولیس ۱۹۶۷-۱۹۷۷» و ترجمه‌هایی از آثار شاهرخ مسکوب ، مجید لشکری (تئاتر و سینمای آربی اوانسیان) و نسخه‌ای بازنگری‌شده از کتاب سعید حبشی (سکانس نهایی) درباره پپدر سینمای ایران، اسماعیل کوشان، است